Rekiny wielkie (Carcharodon carcharias) to drapieżnicy szczytowe na szczycie łańcucha pokarmowego oceanicznego i odpowiadają za więcej śmiertelnych ataków na ludzi niż jakikolwiek inny gatunek rekiny. Zazwyczaj polują, patrolując otwarty ocean i podszywając się pod ofiary z dołu.
Podstęp i zaskoczenie
Rekiny wielkie to drapieżnicy zaskarżeni, polegający na podstępie i zaskoczeniu. Polują w głębokich, otwartych wodach, gdzie mogą wykorzystać element zaskoczenia. Ich kontrwypoziomowanie (ciemne góra, jasne brzoza) utrudnia ich wykrycie z dołu.
Potężne szczęki i zęby
Mają niezwykle potężne szczęki i ząbkowate zęby do chwytania i trzymania ofiary. Zęby są ciągle wymieniane, by zawsze mieć ostry krawędź. Rekiny wielkie mogą gryźć z siłą ponad 4000 funtów na cal kwadratowy, wystarczająco, by rozdrętwiać kości fokii lub lwa morskiego.
Szybkość i zwinność
Są szybkimi i zwinnymi pływakami, osiągając prędkości do 56 km/h (35 mph) i robiąc gwałtowne skręty, by dogonić uciekającą ofiarę.
Techniki polowania
- Zasadzka: atak z dołu z wielką prędkością
- Podążanie: śledzenie ofiary i czekanie na okazję do ataku
- Taranienie: użycie potężnego ciała do ogłuszenia lub zranienia ofiary
Ofiary
Rekiny wielkie polują na foki, lwy morskie, ryby, ptaki i wieloryby. Znane są też z ataków na ludzi, choć są one stosunkowo rzadkie.