Definicja ryb pelagicznych (Pelagic Fish)

Istnieje prawie 25 000 gatunków ryb na świecie żyjących w ogromnej różnorodności środowisk, co daje wiele sposobów klasyfikacji. Niektóre żyją tylko w wodzie słonej, inne tylko w słodkiej, inne spędzają czas w obu. Są ryby, które trzymają się skał lub wisią blisko raf koralowych i ryby leżące na dnie jezior i rzek. A są ryby, które żyją i polują w otwartej wodzie, nie na dnie ani blisko rafy. Te ryby nazywa się pelagicznymi, od greckiego słowa na "otwarte morze".

Niepelagiczne

Płaszczki to gatunki niepelagiczne z grupy ryb demersalnych.

Typowym gatunkiem niepelagicznym jest jętrak (hagfish), żyjący na dnie oceanu i żywiący się martwymi i umierającymi stworzeniami, które spłyły na dno. Typowym mieszkańcem rafy jest pomarańczowy garibaldi. Gatunki żyjące i żerujące na dnie to demersalne, a te blisko raf – ryby rafowe. Demersalne dalej dzielą się na bentoniczne, jak halibut, żyjące na dnie morza, i bentopelagiczne, żyjące w wodzie tuż nad dnem.

Gatunki słonowodne

Znane morskie ryby pelagiczne to: tuńczyk, łosoś, wiele rekinów, rybki mieczowe i żaglowce. Są też mniejsze pelagiczne gatunki stadowe: anchois, menhaden, śledzie. Ryby pelagiczne mogą być i drapieżnikami, i ofiarami, a wiele, jak menhaden i rekiny wielorybie, to filtry. Kategoria ta defies prostą klasyfikację.

Duże ryby, małe ryby

Ryby pelagiczne zazwyczaj szybko płyną i są zaadaptowane do zmiennej diety.

Wielkość nie ma znaczenia dla tego, czy ryba jest pelagiczna. Powyżej tony, ryba słoneczna oceaniczna (oceanic sunfish) to zarówno największa ryba ze szkieletem, jak i pelagiczna, jak i mała sardynka. To, co je wyróżnia, to miejsce życia i poszukiwania pokarmu. Gatunki pelagiczne zazwyczaj szybko płyną i są zaadaptowane do zmiennej diety, bo muszą poruszać się w otwartej wodzie, gdzie pokarm może być mały.

Słodkowodne

Troć są ważnym gatunkiem pelagicznym słodkowodnym.

Trzy rodziny ryb odpowiadają za największą liczbę gatunków pelagicznych słodkowodnych: łosoś, troć, sieja, sieja białą i śledź tęczowy. To niezaskakująco ważne ryby sportowe i pokarmowe, a państwa dążą do ochrony łowisk pelagicznych. Jednak zanieczyszczenie rolne, utrata siedlisk i nadłowstwo zagraziły wielu gatunkom pelagicznym w wodach słodkich i słonych. Istnieje duże zaniepokojenie o upadek łowisk pelagicznych.

Kupenie torskiego upadku

Upadek demersalnego dorsza wpłynął na reakcje rządów na spadki gatunków pelagicznych.

Choć to nie pelagiczny, ale demersalny gatunek, dorsz pozostaje jednym z najbardziej rażących przykładów, jak ludzie mogą wyeksploatować zasób morski, a jego historia miała głęboki wpływ na to, jak państwa reagują na spadki łowisk pelagicznych. Ilość dorsza atlantyckiego nad Nową Szkocją spadła o 96% od 1850 r., wedle spisu życia morskiego Andrewa Rosenberga i innych. Gospodarki Maritimes i Nowej Anglii zostały zdevastowane. W Kalifornii, słodkowodny gatunek pelagiczny, śledź tęczowy (smelt), stoi teraz przed podobnym, choć mniej dalekoidzącym kryzysem, częściowo przez odpływ azotu z oczyszczalni ścieków.