Jaszczurki gejkony czasem dmuchają worek szyjny podczas interakcji. Angażują rozszerzanie gardła (gular expansion) w różnych typach występów i komunikacji.
Występy groźby
Wiele gejkonów puchnie gardłem jako część agresywnych występów. Zależnie od gatunku, mogą to być serię szybkich rozszerzeń i zsuwów worka szyjnego (Journal of Herpetology, grudzień 1990) oraz kombinacje rozszerzenia gardła z groźnymi postawami, pchaniami lub ugryzieniami (Physiological Zoology, styczeń 1943).
Znaczenie
Powodów groźnego rozszerzania gardła nie zawsze jest jasne. Mogą dotyczyć ustalania terytorium z daleka, przedwalki lub reakcji na prowokowane próby kopulacji homosexualnych – częsta przyczyna walk między samcami.
Koczowanie
Wiele gejkonów angażuje się w wizualne występy towarzyskie z dmucheniem worka szyjnego – niektórzy gatunki pokazują tak swoje kolory (American Zoologist, 1977). W zależności od gatunku, rytuały parzenia mogą przypominać lub drastycznie różnić się od groźb z rozszerzeniem gardła. W Journal of Herpetology (kwiecień 1978) Benjamin Dial opisuje występy łączące rozszerzanie gardła z mruganiem językiem i innymi zachowaniami.
Uwagi
Gdy nie są dmuchane, worki szyjne gejkonów nie są szczególnie widoczne. Gejkony nie mają dewałp (wiszące zastrzepy lub dramatycznie rozszerzalne wachlarze pod szyją/podbródkiem), charakterystycznych dla innych jaszczurek, np. iguany, anoli czy agam brodawczate.
Cechy
Niektóre gejkony, np. żałobne, dzienne i tokej, gromadzą wapń w workach endolimfatycznych po bokach szyzy – za uszami – co powoduje ich widoczne pukliny. Według Journal of Herpetology (grudzień 1989), najprawdopodobniej dojrzałe samice używają tego magazynu wapnia do regulacji rozwoju jaj.