Szkodniki rolnicze mogą powodować złamliwe skutki, w tym poważne straty ekonomiczne, obniżenie produkcji pożywienia, a w skrajnych przypadkach głód. Główne efekty to:
Obniżenie plonów: Szkodniki zjadają liście, łodygi, kwiaty, owoce i korzenie, bezpośrednio obniżając produkcję i dochody rolników.
Pogorszenie jakości: Owady, grzyby, bakterie i wirusy powodują zblizny, przebarwienia i gniciem, czyniąc uprawy niemarkowalnymi.
Przenoszenie chorób: Niektórzy szkodniki rozprzestrzeniają wirusowe choroby roślin lub choroby jak malaria i dengu na ludzi i zwierzęta hodowlane.
Wpływ ekologiczny: Nadmierne stosowanie pestycydów może szkodzić zapylaczom i naturalnym wrogom, zakłócając równowagę ekologiczną.
Straty ekonomiczne: Uszkodzenia upraw i koszty kontroli mogą powodować poważne trudności finansowe społeczności rolniczych.
Niepewność żywnościowa: Nawały szkodników mogą powodować niedobory pożywienia, zwłaszcza w regionach zależnych od rolnictwa małorolnego.
Wpływ na środowisko: Nadużywanie pestycydów zanieczyszcza glebę i wodę oraz może tworzyć odporne populacje szkodników.
Bariery handlowe: Regulaminy importu mogą odrzucać produkty z regionów dotkniętych szkodnikami, ogranicząc dostęp do rynków.
Ryzyka zdrowotne: Niektóre szkodniki produkują toksyny powodujące reakcje alergiczne lub zatrucia pożywienia.
Odporność na pestycydy: Nadmierne polegać na określonych chemikawiach prowadzi do odpornych szkodników, podnosząc koszty kontroli.
Zintegrowane zarządzanie szkodnikami (IPM), łączące metody biologiczne, agrotechniczne i chemiczne, może redukować szkodniki przy minimalizacji szkód dla środowiska.