Choć ludzie i szczury wydają się zupełnie inne, dzielą zaskakująco wiele cech: fizycznych, psychologicznych, behawioralnych, społecznych. Szczury noszą choroby, ale też ratowały ludzkie życie w laboratoriach. Dlaczego tak szeroko stosowane? Przez podobieństwo do ludzi.
Fizyczne
Patrząc na szczurę i człowieka obok, nie myślisz o podobnych cechach fizycznych/fizjologicznych – a to błąd. Obaj ssaki, rodzą żywe młode, krwioznawne, podobne narządy (wątroba, serce), podobne układy nerwowe, podobne hormony regulujące funkcje, podatni na te same choroby.
Psychologiczne
Badanie (Live Science): szczury podobne do ludzi w kognitywnej refleksji. Analizują konsekwencje podobnie jak ludzie i inne primaty. To zjawisko = "metakognicja" – obaj mają tę zdolność.
Behawioralne
Szczury uzależniają się od substancji jak ludzie. Rozwijają cechy osobowości: optymizm/pesymizm. Szczury chichoczą przy cykaniu i chcą seks. To podobne do ludzi. Dodatkowo, jak ludzie, uczą się unikać nieprzyjemności i dążyć do nagrody. Zależnie od osobowości – różny stopień uporu w dążeniu do celu lub unikaniu.
Społeczne
Szczury wykazują zachowania grupowe podobne do ludzkich. Np. przy przeludnieniu samce tworzą gangi i dominują nad innymi. Obserwowano: szczury rozwijają zachowania społeczne od niemowlęctwa – podobnie do ludzi.