Rodzaje
Nauka zna 33 gatunki pythonów (San Diego Zoo). Rozmiar: od 23-calowego pythonu mrowiskowego do 10-metrowego, 113-kg pythonu siatkowatego (najdłuższy wąż – anakonda jest najcięższa; rekord długości 15 m). Popularne: pytony indyjskie (w tym pyton birmański), zielone pytony drzewne, pytony skałkowe, pytony królewskie (mniejsze, popularne jako zwierzaki).
Siedliska
Afryka, Madagaskar, Azja Południowo-Wschodnia, Australia, wyspy Pacyfiku. Lasy deszczowe, zalesia, bagna, sawany, łąki. Ludzie wprowadzili je do Europy i Ameryk. Niektóre gatunki wspinają się i pływają – teorie, że przepływały oceanami na wyspy.
Żywienie
Pytony nie zgniatają ofiary siłą kości, ale duszają. Czają w krzakach lub płytkich strumieniach, skaczą, owijają się. Widliste języki pomagają wykrywać zapachy; wiele gatunków ma dołki termiczne w żuchwach – nocne polowanie. Jedzą jaszczurki, ptaki, gryzonie, małpy, świnię, krokodyle.
Rozmnażanie
W odróżnieniu od boa, pytonyładają jaja. Dojrzewają w 2–8 lat. Gniazda na ziemi, czasem zasypane liściami. Inkubacja 40–100 dni, wylęgowe 25–68 cm. Matki owijają się wokół jaj, by ogrzać. Przy niskich temperaturach skurczą mięśnie, generując ciepło.
Drapieżniki
Młode i dorośli pythony mają wrogów: ptaki, owady, pająki, inne węże, ssaki, większe płazy. Orły, lwy, leopardy polują na dorośli pythonów.
Zagrożenie
Dwa gatunki: python woma i pyton indyjski (rock) są zagrożone. Inne rzadzieją przez polowanie i niszczenie siedlisk. Pyton indyjski drzewny spadł w liczbie przez wieki polowań (jedzenie, rytuały, strach) i wycinki lasów deszczowych. Woma (Brigalow) w Australii traci siedlisko przez wycinki i spalanie ziemi.
Inwazje
Wprowadzenie pythonów birmańskich do Ameryki Północnej sprawiło, że US National Park Service ogłosił je gatunkiem inwazyjnym w Everglades. Od 2002 usunięto ponad 1000 sztuk. Ich „namiętny apetyt” niszczy autochtonną faunę.