Python dybowski – pędzelkowate podgatunki
Python dybowski (Morelia spilota) – szczupły python, dorośli 1,8–3,6 m. ITIS uznaje 6 podgatunków. Zasięg: Pacyfik Południowy, większość w Australii.
Python diamentowy (Morelia s. spilota)
Jeden z większych podgatunków. Samice do 2,1 m, samce średnio 1,5 m. Czarne z białymi kropkami równomiernie rozmieszczonymi. Na grzbiecie kropki tworzą rożety otoczone czernią. Kolorystyka czarna pomaga wchłaniać ciepło w chłodnych zimach południowo-wschodniej Australii. Drzewne – jedzą ptaki i małe ssaki.
Python przybrzeżny (Morelia s. mcdowelli)
Duży python dybowski. Samice do 2,7 m, samce nieco mniej. Wybrzeż Queensland, na południe do północno-wschodniego rogu Nowej Południowej Walii. Kolorystyka zmienna: tło ciemnobrązowe/szare, 60–80 plam żółto-białych. Zazwyczaj w terenie waldzskim, dieta: małe ssaki, ptaki, gady. Popularne w handlu i hodowli.
Python zamojski (Morelia s. metcalfei)
Zamieszkuje wnętrze Australii: południowo-zachodni Queensland do Australii Południowej. Tło brązowe/beżowe, plamy szare/czarne, czasem pasma lub krzyże. Naziemny – dieta: jaszczurki i małe ssaki.
Python dżunglowy (Morelia s. cheynei)
Jeden z najpiękniejszych, faworyt kolekcjonerów. Wybitne osobniki: pitch black z jaskrawymi żółtymi pasami przekreślanymi. Najmniejszy z pythona dybowskiego – ok. 1,8 m. Północna Australia, znany jako python z Atherton Tableland. Drzewny, silnie chwytny ogon. Dieta: ptaki, jaszczurki, małe ssaki.