Wirusy uważa się za organizmy akameryczne, co oznacza, że nie posiadają błony komórkowej, cytoplazmy ani jądra – kluczowych elementów budujących komórkę. Ponadto wirusy nie dysponują własnym metabolizmem i nie potrafią samodzielnie się rozmnażać. Zamiast tego wykorzystują maszynerię komórki gospodarza do replikacji.
Biorąc pod uwagę te cechy, część naukowców uważa, że wirusy nie są prawdziwymi organizmami żywymi, lecz złożonymi, niekomórkowymi strukturami. Inni argumentują, że zdolność wirusów do samookreślania, replikacji i wpływania na komórki gospodarzowe dowodzi, że stanowią one fundamentalną formę życia.
Spór o to, czy wirusy są żywe czy martwe, ma istotne implikacje dla zrozumienia samej natury życia oraz dla opracowywania terapii przeciwwirusowych.