Afrykański pijawka skałowa – gigant zjadający owce

Africa jest domem dla wielu gatunków węży, w tym niektórych z najgroźniejszych na świecie. Największym rodzimym wężem jest pijawka skałowa, która należy do największych węży na Ziemi. Jest to jedyny rodzimy gatunek zdolny do zabić i zjeść duże hodowlane zwierzęta domowe, takie jak zachodnioafrykańska owca karłowata.

Opis

Afrykańska pijawka skałowa to duży, gruby wąż, dorastający od 6 do 9 metrów długości i ważący do 113 kg. Grube ciało ma kolor brązowy z ciemniejszymi, czasem zielonkawymi plamami wzdłuż całej długości. Brzuch jest blady z drobnymi ciemnymi plamami. W porównaniu do ciała, głowa węża jest mała i trójkątna. Istnieją dwie podgatunki pijawki skałowej: ten występujący na północy osiąga większe rozmiary i ma bardziej jaskrawą ozdobę.

Siedlisko i zasięg

Afrykańska pijawka skałowa występuje w większości Afryki pośaharyjskiej. Podgatunek Python sebae zamieszkuje północne regiony zasięgu, a Python natalensis – południową Afrykę. Węże te można spotkać w różnych lasach i łąkach, omijając jednak suche puszczynie i chłodne regiony górskie. Pijawki skałowe częściej występują w pobliżu źródeł wody, takich jak rzeki czy wilgotne lasy tropikalne. W upalne dni szukają schronienia pod skałami lub w porzuconych norach ssaków.

Dieta i drapieżniki

Węże te są wszystkożernymi mięsożercami i polują na różne zwierzęta lądowe w zależności od swojego rozmiaru. Małe egzemplarze polują na małe ssaki, gady i ptaki. Dorośli osobniki dorosłe potrafią zjadać małpy, krokodyle i antylopy. Węże żyjące w pobliżu osad ludzkich łatwo polują na zwierzęta hodowlane, takie jak owce i kozły, a także zwierzęta domowe. Ludzie często zabijają dorosłe pijawki skałowe na miejscu, a inne drapieżniki, jak hyeny i wilcze psy, atakują duże węże, które są zwolnione po zjedzeniu dużego posiłku.

Cykl życia

Pijawki skałowe żyją samotnie i spotykają się tylko w sezonie parowania. Szczyt sezonu parowania przypada na listopad-marzec. Samica składa od 20 do 100 jaj w dołku drzewa lub norze, a następnie wiła się wokół nich i trzyma w cieple przez 65–80 dni. Po wykluciu młode samica zostawia je same sobie – młode węże mają przy urodzeniu ponad 30 cm długości i są w pełni samodzielne.