Największy jadowity wąż Ameryki Północnej. Potężny hemotoksyczny jad: niszczy erytrocyty, ogromne uszkodzenia tkanki. Nie chcą gryźć ludzi – ostrzegają głośnikiem. Ugryzienia = przypadek lub celowy kontakt człowieka.
Opis
Duży, gruby, 1,65 m (średnio), ok. 2,3 kg. Niektórzy do 2,4 m i 4,5 kg. Kolor: oliwkowy do ciemnobrązowy, ciemne diamenty wzdłuż grzbietu. Duży głośnik (dopełniany przy każdej liniowie). Oczy kotowate – cecha jadowitych.
Siedlisko i zasięg
Mały zasięg: większość Florydy, północnie do Karoliny Południowej, zachód do Luizjany. Suche łąki i lasy, brzegi bagien. Krzewy/liście jako maskowanie. Potrafi pływać – spotykany w wodzie słonej, płynie między Kluczami Florydy.
Dieta i drapieżniki
Polowanie z zasadzki. Skok ugryzienia do 2/3 długości ciała. Ugryzienie, jad, puścić ofiarę – ta ucieka, umiera, wąż śledzi zapachem. Unika walki z ranioną ofiarą. Dorosły = brak naturalnych wrogów poza ludźmi (mięso/strach). Młode padają ofiarą lisów, jastrząbów, dziczy, innych węży.
Cykl życia
Aktywne o zmierzchach, samotne poza sezonem. Parowanie późne lato/jesień. Samce rywalizują. Ciąża 6–7 miesięcy, żyworodne. 6–21 młodych, po urodzeniu 38 cm, gotowe do śmiertelnego ugryzienia. Żyją 10–20 lat.