Żmija diamentowa zachodnia (Crotalus atrox) – zasięg: NW Meksyk, W Arkansas, E/S Oklahoma, większość Teksasu, S Nevada/California, centralne/południowe Arizona/Nowy Meksyk. Zazwyczaj <1500 m n.p.m., na Guam znaleziono >2400 m. Aktywność zależy od temperatury i pory roku.
Lato
Upały: dzienna aktywność ustaje. Nocne – aktywność w chłodnych zachodach słońca. Dzień: zwinięte w cieniu (figowiek kolczasty, krzaki). Polowanie z zasadzki chłodnymi wieczorami: siedzą przy ścieżkach gryzońów (myszy, szczury, wiewiórki, króliki, ptaki, jaszczurki). Wykrywanie: jamy termoczułe między nosem a oczami. Uderzenie, jad, połknięcie całe. Jedzą co 2–3 tyg.
Jesień
Migracja do zimowisk przy chłodzie. Szczeliny skał, dołki w pustyniach (cieplejsze zimy). Chłodniejsze strefy: systemy tuneli (np. psów prerii). Nadal polują o zmierzchu do połowy/końca jesieni, potem częściej w dzień. Samice rodzą 9–14 mlodych wrz–paź.
Zima
Wspólne zimowiska (komunalne). Położenie: południowe stoki skał. Większość czasu uśpione. Czasem wysokie temperatury wyłaniają – pożywka, woda, ciepło.
Wiosna
Gdy temperatura rośnie (wczesna/środkowa wiosna) – wyjście, sezon parowy. Męski ritual walki: dwa samce splatają się pionowo w spiralę. Zwycięzca parzy się z samicą. Polowanie dzień/wieczór do upałów.