Sidewinder – wąż dzwonowy pustynny
Sidewinder (Crotalus cerastes) – pustynny wąż dzwonowy w Arizonie, Nevadzie, Kalifornii. Według San Diego Natural History Museum: 3 podgatunki – sidewinder pustyni Colorado, Mojave, Sonoran.
Opis
Mały wąż dzwonowy – max 63 cm (25 cali). Koloryzacja zależna od koloru piasku: od brązowego przez różowawe-beżowy, kremowy, szary. Pomiędzy barwami główne białe znaki. Końcówka ogona czarne pierścienie, ciemny pasek od oka do rogu paszczy. Pozioma ciemna linia przez środek oka, źrenice pionowe owalne. Nad oczami rogiaste łuski wystające do przodu. Na końcu ogona dzwonek – nowa sekcja przy każdym łuszczeniu.
Zachowanie
Latem nocne. W dzień kopią się w piasku. Wiosną można spotkać zwinięte na powierzchni pustyni w cieniu. Jeśli piasek – zakopują się z głową i grzbietem na zewnątrz. Nazwa: ruch bokem (sidewinding) – ciało w łuku „S”. Obrona przed gorącym piaskiem – w danej chwili tylko fragmenty ciała dotykają piasku.
Dieta
Polują z zasadzki. Termiczne dziury lokalizują ofiarę, zwijają się, czekają na zasięg ataku. Ugryzienie, jad, połykanie. Według Reptiles of Arizona: jaszczurki, myszy, ptaki, inne węże.
Ostrzeżenia
Silny jad – nie drażnić. Duża część ugryzień to wynik manipulowania lub misshandlingu węża.
Ciekawostki
Węże nie mają powiek – nie mrugają. U sidewindera rogi nad oczami pozwalają zamknąć oczy. Ciśnienie przy kopaniu przesuwa łuskę na oko – ochrona przed drapaniem. Sidewinder potrafi płazać normalnie, jeśli musi (np. skręt w kącie).