Węże głośne w USA używają silnie toksycznego jadu do polowania. Ugryzają tylko przy zagrożeniu, rocznie ok. 8000 ugryzień. Dzięki szybkiej pomocy i antydotom (przeciwciała) śmiertelność < 1%.
Węże głośne
Charakterystyczne głośniki na ogonie. W całych USA. Od wielkiego diamentowego wschodniego (Floryda, południe) po wiele gatunków pustynnych na południowo-zachodzie. Polują na małe ssaki, jaszczurki, ptaki. Unikają otwartych przestrzeni, aktywne w cieple.
Ugryzienie
Jad do poddania ofiary, ugryzienie w obronie. Dwa szczekowe zęby płasko przy szczęce. Atak: mięśnie obracają zęby w dół, jad wpompowywany z gruczołów w głowie. Po przebiciu skóry jad do krwiobiegu – toksyny paraliżujące i zabijające. Nawet młode mają gotowe zęby i jad.
Hemotoksyny i neurotoksyny
Jad = złożone białka: hemotoksyny (rozkład komórek/tkanki) i neurotoksyny (paraliż oddechowy, drętwienie, problemy krążenia). Skład zależy od gatunku. Niektóre gatunki hemotoksyczne zaczynają produkować neurotoksyny – poważne dla leczenia ugryzień.
Leczenie
Objawy: ból, drętwienie, krwawienie, nudności, zawroty, duszności. Spokój, natychmiast do szpitala. Leczenie: antydot z krwi zwierząt zaimmunizowanych małymi dawkami jadu. Ugryzienia neurotoksyczne = wyższe dawki antydotu.