Węże mają negatywny konotacje jako symbol zła. To może odstraszać od poznania faktów o ich siedlisku i potrzebach środowiskowych. Jeden z najsłynniejszych węży to wąż gęstwowy zachodni (Crotalus atrox), zamieszkujący południowo-zachodnie regiony USA i północne Meksyku. Niektórzy ochroniarze ignorują malejącą populację ze względu na negatywny wizerunek.
Typy siedlisk
Wąż gęstwowy zachodni żyje w siedliskach typowych dla cieplejszych klimatów Południowo-Zachodu. Skalne wystąpienia, nizinne doliny rzeczne i pagórkowate równiny to częste miejsca bytowania. Crotalus atrox można spotkać też w lasach scrub-oak juniperowych, pustyniach, zaroslach kolczastych, a nawet na wiejskich stercie śmieci. Sterce śmieci to doskonałe środowisko, bo ich ofiary – zazwyczaj szkodniki jak myszy i szczury – są do nich przyciągane.
Zasięg geograficzny
Zasięg Crotalus atrox sięga od zachodniego Arkansasu aż do południowo-zachodniego wybrzeża Kalifornii. Można je spotkać na wysokościach do 2100 m n.p.m., choć zazwyczaj preferują poniżej 300 m. Silnie skoncentrowane w Teksasie – zajmują większość stanu poza północnym panhandle. Występują też w centralnej Oklamie, Arizonie, Nowym Meksyku, wyższych partiach Meksyku i południowym końcu Nevady.
Klimat
Lubiąc suche klimaty Południowo-Zachodu, aktywność węża gęstwowego zachodniego zależy od temperatury, jak u większości gadów. Nocne z natury – najczęściej spotyka się je wieczorami i w nocy latem, gdy temperatury spadają. Wiosną aktywne w ciągu dnia, gdy dni nie są tak upalne. Gdy wiosną staje się gorąco, węże szukają cienia wzdłuż szlaków ofiar.
Hibernacja
W chłodniejszych miesiącach jesieni i zimy węże gęstwowe zachodnie zaczynają migrować. W chłodniejszych klimatach zimą setki z nich zgromadzają się w legowiskach i małych jaskiniach w skalistych regionach. W nieco cieplejszych klimatach liczba hibernujących węży w legowiskach jest znacznie mniejsza. Badacze uważają, że to do regulacji temperatury.
Ostrzeżenie
Wiosną węże gęstwowe zachodnie wychodzą z legowisk, są pobudzone płciowo i głodne. W tym czasie mogą być bardziej agresywne, jeśli spotkasz je. Unikaj szlaków wokół ich ofiar: suroki, szczury, myszy, suśliki preriowe, króliki, wróbla. Węże gęstwowe nie zawsze grzeczą przed ugryzieniem – to częste, gdy często kontaktują się z ludźmi. Choć gatunek nie jest zagrożony, jest narażony na utratę siedliska.