Wiewiórki latające to puszyste gryzonie występujące w naturze oraz w domach jako zwierzęta domowe. Mają cechy wspólne z wiewiórkami drzewnymi, z wyjątkiem najbardziej charakterystycznej cechy – błon skórnych wzdłuż boków, ciągających się od kostek do nadgarstków. Te błony rozciągają się podczas skoku z drzewa na drzewo, pomagając w nurkowaniu i dając wrażenie lotu. Niesamowicie, potrafią nurkować 3 stopy w dół na każdą stopę wysokości.
Cecha
Szerszeń wiewiórki latającej jest miękki i występuje w wielu odcieniach – od cynoberu po czarnobrązowy. Brzucha są białe lub blado cynobrowe, oкаймленe ciemnoszarym pasmem. Ogony są szerokie i służą do sterowania podczas nurkowania. Mają duże oczy pomagające widzieć w nocy oraz małe, lekko owłosione uszy. Jedynymi dźwiękami, jakie wydają, są cwierkanie i chrumkanie.
Gatunki
Istnieją dwa gatunki wiewiórek latających: północna i południowa. Północna występuje w Kanadzie, Górach Apalaczach, Karolinie Północnej i Tennessee, nad Pacyfikiem do północnej Kalifornii oraz w Górkach Skalistych. Południowe zamieszkują wschodnią połowę USA i Kanady, od Atlantyku do centralnego Minesoty i Teksasu, a także na południe do Zatoki Meksykańskiej i Florydy.
Dieta
Dieta zależy od dostępności geograficznej, pora roku i głodu. Normalne pożywienie to: orzechy, nasiona, owoce, jagody, kwiaty, owady, jajka ptaków i grzyby. Gdy tych brak, wiewiórki sięgają po pajęczaki, ślimaki, ślimaki naziemne, korę i sok drzewny. Są zgrabiaczami – zbierają jedzenie na drzewach i na ziemi, chowając w szczelinach drzew i dziurach w ziemi.
Gniazda
Gniazda wiewiórek latających zawierają różne materiały i znajdują się w miejscach z dobrą koroną drzew lub w domach i stodołach. Typowe materiały: kora, trawa, mech, futro zwierząt, pióra, gałązki i liście. Gniazda bywają używane jednorazowo lub dłużej, jeśli warunki są sprzyjające.
Drapieżniki
Średnia długość życia w naturze to ok. 5 lat, a główną przyczyną śmierci są drapieżniki. Do nich należą: sowy, szopeny, kojoty, koty domowe i węże. Kolorystyczność wiewiórki pozwala jej maskować się w środowisku, dając pewien stopień ochrony.