Czerwonouchy suwak bywa nazywany po prostu czerwonouchym żółwiem – od czerwonych pasków za otworami usznymi. Dorasta do ok. 30 cm (12 cali) i jest popularny w handlu egzotycznymi zwierzętami oraz jako atrakcja stawów ogrodowych.
Rozprzestrzenienie
Rodzimy w południowych USA. Są jednak adaptacyjne i występują w całych USA i dużą część Kanady. Myśli się, że przez popularność w handlu, wiele zostało wypuszczonych na wolność, gdy stały się za duże, i utworzyło populacje w nowych obszarach. Są gatunkiem inwazyjnym w większości kraju, bo konkurują o pokarm i siedlisko z rodzimą fauną.
Siedlisko
Czerwonouché suwaki są wodne – muszą żyć blisko wody. Zazwyczaj wychodzą z wody tylko, by znaleźć nowe siedlisko, złożyć jajka lub ogrzać się na słońcu. Znajduje się niemal wszędzie, gdzie jest ciepła woda słodka: bagna, stawy, jeziora, rzeki i inne powolne ciała wodne.
Dieta
Czerwonouché suwaki, jak większość żółwi, są wszystkożerne. Jako młode jedzą więcej białka: robaki, ryby, owady, kurońce. Jako dorosłe – podobne białka i rośliny wodne. Mają języki przyrostnięte do wnętrza pyszczka. Nie produkują śliny, więc muszą jeść w wodzie.
Straż salmonellozy
Czerwonouché suwaki to powód, dla którego wiele stanów ma zakaz sprzedaży młodych żółwi z pancerzem mniejszym niż 4 cale (10 cm). W latach 70. wiele dzieci zachorowało na salmonellozę, wkładając do ust malutkie młode (ok. 2,5 cm / 1 cal). Żółwie jako pupilie stanowią ryzyko salmonellozy, bo odchodzą w tej samej wodzie, w której pływają, ale częste mycie rąk po kontakcie zapobiega rozprzestrzenianiu się bakterii.