Dowody sugerują, że niektóre populacje słoni w Afryce ewoluują w stronę mniejszych kłów lub bezkłości. Zjawisko to obserwowano w regionach takich jak Mozambik i Tanzania, gdzie braconierstwo na kość słoniową było powszechne.
Zmiana ta jest napędzana przez selekcję naturalną. Słonie z mniejszymi kłami – lub bez nich w ogóle – są mniej atrakcyjnymi celami dla braconierów, bo dają mniej cennej kości słoniowej. Z czasem to presja zwiększyła odsetek bezkłych słoni w dotkniętych populacjach.
Kły pomagają słoniom kopac pożywienie, obierać korę i bronić się. Jednak osobniki bezkłe potrafią się adaptować i dobrze funkcjonować w naturalnych siedliskach. Trend ten jest bezpośrednią konsekwencją działalności ludzkiej, zwłaszcza nielegalnego handlu kością słoniową, co czyni antybraconierskie i ochronne wysiłki niezbędnymi dla długoterminowego przeżycia słoni.