Części ciała koników polnych (Acrididae)

Rodzina Acrididae (koniki polne, krótkorożne) liczy ponad 8000 gatunków na świecie i większość gatunków w Ameryce Północnej. Główna cecha rozpoznawcza: długość touch – „róg” to połowa długości ciała, max 30 segmentów. Acrididae w USA nie formują rojów jak europejskie/afrykańskie locusty. Jedyny rojowy gatunek USA – wymarły konik górski (Rocky Mountain locust) – raz płynął Midwestem w grupach ponad 3 bilionów.

Głowa

Duże złożone ocza (zwykle okrągłe, u niektórych owalne) z wieloma facetami. U podstawy każdego touch – proste ocella (pojedyncze oczka), jedno dodatkowe ocello na środku płyty czołowej (fastigium). Żuchwa, szczęka, dolna szczęka tworzą aparat żerujący. Palpy szczękowe i dolnoszczękowe – czułki poza ustami – rozpoznają pokarm dotykiem. Każda strefa i płyta głowy ma nazwę: wierzch – vertex, tył – occiput, front – fastigium. Clypeus to odpowiednik nosa, policzki – gena.

Klatka piersiowa (toraks)

Toraks – środkowa z trzech głównych części ciała – z trzech segmentów zrósłych w sztywny element. Każdy segment nosi parę nóg. Z trzech segmentów – prothoraks, mezotoraks, metatoraks – tylko dwa ostatnie mają skrzydła. Skrzydła z mezotoraksu to skrzydła przednie (tegmeny). Niektóre gatunki w ogóle nie mają skrzydeł lub mają rdzawe, nieużyteczne do lotu. Obszary toraksu góra-dół: notum, pleury (boki), sternum.

Brzuśek (abdomen)

Największa część, skomplikowana, choć wygląda prościej niż głowa czy toraks. 11 segmentów brzuszkowych – przedni, przyłączony do toraksu, trzyma tympanum (bębenki) na bokach. Górne płytki (tergity) łączą się elastyczną błoną z dolnymi (sternitami). Drobne otwory (spirakulki) w płytkach oddychają. Wewnątrz: narządy oddechowe, trawienne, rozrodcze.

Narządy płciowe

Na końcu brzuszkowato specyficzne cechy identyfikują dorosłe koniki jako samce/samice. U niematurej larwy nie są w pełni rozwinięte. Samce mają dwie pary charakterystycznych, wioślaropodobnych struktur: fercula i cerci na końcu brzuszkowato. Samice mają organ składania jaj – owipozytor. U Acrididae owipozytor krótki, nie wystaje daleko za ostatnią płytkę brzuszkową.