Wstęp
Mewy nazywane mewami morskimi, bo widziane nad brzegiem – szukają pożywienia i latają razem. Gdy widziane w głębi lądu (parkingi, śmietniki), wydają się nie na miejscu. Prawda: większość mew czuje się tak samo dobrze w głębi lądu jak nad brzegiem. Większość wędruje do/z Massachusetts – jesienią/zimą na południe, wiosną wraca. Tylko dwie mewy są stałymi mieszkańcami.
Mieszkańcy całoroczni
Dwie mewy: srebrzysta (Larus argentatus) i czarnoplewa (Larus marinus). Srebrzysta to typowa "mewa morska": biała głowa/ciało, szare skrzydła, głośny śmieszny kwak. Żeruje nad brzegiem, morzem, błotami, śmietnikami. Preferuje wodę słodką, ale pije słoną – spezificzne gruczoły nad oczami wydalają sól. W Massachusetts srebrzysta wypierana przez czarnoplewą. Największa mewa świata, drapieżna na mniejsze ptaki, często kradnie jedzenie mniejszym mewom.
Wędrowne lata/zimą
Druga co do liczebności grupa: mewy wędrujące do stanu, widziane w kilku porach roku. Mewa pierścieniowa, czarnogłowa, Bonapartowa – zimowe, letnie mniej. Mewa mała – głównie latem, zimą mniej. Pierścieniowa jak mniejsza srebrzysta. Bonapartowa na cześć Charlesa Bonaparta, ornitologa, wujka Napoleona.
Wędrowne jedną porą roku
Niektóre tylko jedną porą: śmiejąca mewa legnie latem; islandzka i bielikowata zimą; Sabiniego jesienią. Śmiejąca: gwizd, czarna głowa, czerwony dziób. Islandzka: bardzo bledoszara, bez czerni na skrzydłach/ogonie, dziób zielonkawy z czerwoną plamą. Bielikowata: duża, biała głowa/ciało, bledoszare skrzydła bez czerni, dziób żółty z czerwoną plamą.
Inne fakty
Pierwszą zimę: brązowe. Druga/trzecia: rozjaśniają, dojrzałość 3-4 sezony. Samice 3 jaja na ziemi – "ground nesters". Wszystkożerne – jedzą wszystko, ludzkie jedzenie. Lubią ryby (brzeg), ale przyzwyczajone do miast, zwłaszcza śmietników.