Jastrzębie i gołębie to określenia różnych podejść do polityki zagranicznej. Terminy te powstały w czasie wojny wietnamskiej i są używane do dziś.
Jastrzębie uważają, że pokój i bezpieczeństwo najlepiej osiąga się przez siłę, zastraszanie i gotowość do użycia siły zbrojnej. Są sceptyczni wobec dyplomacji i traktują potęgę wojskową jako ostateczną gwarancję bezpieczeństwa narodowego.
Gołębie wierzą, że pokój najlepiej osiąga się przez dyplomację, współpracę i pokojowe rozstrzyganie konfliktów. Są zazwyczaj bardziej optymistyczni co do współpracy międzynarodowej i bardziej krytyczni wobec siły zbrojnej.
Kluczowe różnice obejmują postawę wobec działania wojskowego, realizm kontra idealizm oraz ugrupowania polityczne. Te kategorie nie są jednak wzajemnie wykluczające, a wielu ludzi zajmuje pośrednie stanowiska.