Niezależnie od tego, czy miot był planowany, czy zaskoczył Cię, opieka nad noworodkami to wielkie wyzwanie. Urodzone szczeniaki mają zamknięte oczy i uszy, a matka jest ich główną opiekunką: czyści je, stymuluje do odchodzenia, dostarcza przeciwciał z piersiątek i mleka. Twoja rola to wsparcie, obserwacja i interwencja, gdy coś pójdzie nie tak.
Dni 1–2: Pierwsze godziny życia
- Karmienie: Obserwuj, czy każdy szczeniak jeszcze chętnie i skutecznie. Jeśli któryś nie – natychmiast skonsultuj się z weterynarzem.
- Spokój: Daj rodzinie prywatność. Nie bierz szczeniaków na ręce, chyba że prowadzisz ich do suków.
- Bezpieczeństwo: Podnieś miseczkę z wodą suki, by szczeniaki nie utopili się w niej.
- Wagowanie: Waguj szczeniaki codziennie (tę samą porą). Przyrost 5–10% masy ciała dziennie to norma. Jeśli szczeniak nie przytyła – odseparuj go na chwilę do karmienia samemu z suką.
Tydzień 1: Rozwój sensoryczny i higiena
- Dotyk: Możesz trzymać szczeniaki dłużej, ale uważaj, by suka nie czuła się zagrożona. Goście – wciąż nie.
- Aktywność: Szczeniaki zyskują wagę, są bardziej ruchliwe w skrzyni. Nawigują węchem. Priorytety: jedzenie, sen, ciepło.
- Pazury: Poproś weterynarza o naukę cięcia pazurków. Zaczynaj w tym tygodniu, powtarzaj co tydzień. Chroni to sutki suki i same szczeniaki przed poszkodowaniem.
Tydzień 2: Otwieranie oczu i uszu
- Oczy i usza się otwierają (ok. 10–14 dzień). Szczeniaki zaczynają widzieć i słyszeć.
- Niektóre zaczynają chodzić do toalety samodzielnie.
- Więcej aktywności, zainteresowanie otoczeniem.
- Karmienie rzadziej, ale suka powinna być "do wyczerpania" odpijana.
- Trzymaj sukę z szczeniakami jak najdłużej, nawet jeśli jest niecierpliwa.
Tydzień 3: Pierwsze kroki do samodzielności
- Szczeniaki są głośniejsze, bardziej niezależne.
- Przygotuj miejsce z gazetami/pościelą do toalety – oddzielne od skrzyni porodowej, ale przy niej. Ułatwi sprzątanie.
- Koniec 3. tygodnia – pierwsze jedzenie stałe: Skonsultuj się z weterynarzem co podawać (mleczko szczenięce + mokrą karmę premium = "kaszka"). Woda w płytkim naczyniu (np. blaszka od ciasta).
Tydzień 4: Więcej bałagan, przerwy suki
- Częste wymienianie podłoża, mycie. Większe szczeniaki + jedzenie stałe = bałagan.
- Ręczniki, woda, chusteczki do łap i ogonów – zawsze pod ręką.
- Suka może zostawić szczeniaki na kilka godzin – pozwól jej na przerwy.
Tydzień 5: Przejście na stałe jedzenie
- Suka wciąż karmi, ale może spać obok. To normalne – zachęca do niezależności.
- Suka może wyrzucać częściowo przetrawione jedzenie dla szczeniaków. Zezwól na to – to naturalna część odstawiania.
Tydzień 6: Socjalizacja i pierwsze wyjścia
- Wyjście na dwór 10 min po jedzeniu – do toalety i zabawa. Początek uczenia czystości.
- Skrzynia/pen w centralnym miejscu domu – szczeniaki poznają ludzi, dźwięki, codzienność.
- Jeśli suka jest nerwowa przy gościach – wyprowadź ją. Nie pozwalaj na kontakt z innymi psami (ryzyko chorób, stres).
Tydzień 7: Odstawianie
- Stopniowe odstawianie od suki. Ważne: oddziel ją, by mleko oschnęło, ale bez bólu (zapadnięcia mlecznika). Poproś weterynarza o harmonogram (np. skracanie karmień, leki hamujące laktację). Suka wciąż może socjalizować się z miotem.
Tydzień 8: Gotowość do nowych domów
- Wizyta u weterynarza: szczepienia (pierwsza dawka), odrobaczanie, kontrola zdrowia.
- Po zwolnieniu przez weta – szczeniaki gotowe do wyjazdu (min. 8 tygodni, najlepiej 9–10 u ras drobnych).
- Przekaż nowym właścicielom: kartę zdrowia, pedigree, instrukcję karmienia, zapachową pościel, porady.
Kluczowe zasady
- Obserwuj codziennie – waga, apetyt, kaki, zachowanie, temperatura.
- Weterynarz to Twój partner – nie czekaj z wizytą, jeśli coś niepokoi.
- Higiena – czysta skrzynia = zdrowe szczeniaki.
- Socializacja – delikatna, codzienna, pozytywna.
- Dokumentuj – dziennik wagi, zdjęcia, terminy szczepień.