Niektórzy używają terminów "drutowate" i "broken coat" zamiennie, opisując psy z szorstkimi, szczętkowatymi futrami. Podobieństwa są – z daleka futra wydają się tej samej tekstury. Żaden typ nie łuszczy tak moczo jak futro gładkie. Między futrem broken a drutowatym jest jednak wyraźna różnica.
Futro broken (łamane)
Choć futro na ciele jest szorste, włosy na twarzy i uszach są gładkie. Pysk może mieć kilka długich wąsów, ale poza tym nie przypomina szczętkowatego futra ciała. Futro broken powinno być grube i twarde w dotyku. Ponieważ mało łuszczą, psy z futrem broken nie potrzebują dużo pielęgnacji.
Futro drutowate (wire-haired)
Różnica: psy z futrem drutowatym mają szorste włosy na całym ciele, w tym na twarzy i uszach. Psy z futrem drutowatym mogą trochę łuszczyć, ale znacznie mniej niż psy gładkowłosowe. Jeśli nie są regularnie pielęgnowane, włosy mogą wyrosnąć długie i gromadzić brud. Właściciele mogą potrzebować grzebienia do tryzowania (stripping comb) lub maszynki, by utrzymać futro krótkie.
Pielęgnacja
Grzebień do tryzowania lub maszynka służą obu typom futra. Niektórzy właściciele nie lubią ciec futra, bo uważają, że czyni je miękkim. Alternatywa: palcami wyrywać martwe lub wystające włosy. To odświeża skórę i pozwala rosnąć nowym, zdrowym włosom. Ponieważ proces czasochłonny, niektórzy oddają psa profesjonemu.
Rasy z futrem drutowatym lub broken
Wiele ras może mieć futro drutowate, broken lub gładkie. Jack Russell Terrier i Patterdale Terrier to dwie rasy, które mogą mieć każdy typ. Inne często uważane za drutowate: wąsosy niemieckie, jamniki, affenpinschery, teriery szkockie. Mieszańce też mogą mieć futro drutowate lub broken – dobre dla kogoś, kto chce psa, który mało łuszczy.