Choroby australijskiego psa pastewnego – dysplazja, głuchota

Australijski pies pasterski – inteligentny, pracowity, pochodzi z dingo. Żyje 10–13 lat, aktywny styl życia predysponuje do problemów stawowych – regularne kontrole weterynaryjne.

Dysplazja biodrowa (CHD)

Genetyka, dieta, środowisko (petmd.com). Aktywny styl psa pogarsza stan. Objawy: spadek aktywności, trudności ze wstaniem/skakaniem/bieganiem/schodami, kulawizna tylnych kończyn, chód „skaczącego króliczka”, utrata masy mięśni uda, ból. Diagnoza: badanie fizykalne, biochemia, pedigree, RTG. Leczenie: fizjoterapia, rehabilitacja, kontrola wagi, chirurgia, leczenie bólu.

Dysplazja łokciowa

Wyddalenie lub zniekształcenie łokcia – 4 wady rozwojowe + dieta/środowisko. Aktywność pogarsza. Objawy: kulawizna przednich kończyn, ból, trzymanie kończyny z boku, obrzęk, ograniczony zakres ruchu. Diagnoza: RTG, TK, MRI, płyn, artroskopia, badanie fizykalne. Leczenie: operacja + ćwiczenia zakresu ruchu, waga, fizjoterapia.

Głuchota

Zazwyczaj seniorzy. Przyczyny: obrzęk ucha zewnętrznego/środkowego, choroby kanału, degeneracja nerwów, wady anatomiczne, urazy, guzy, pęknięta błona bębenkowa. Pies pasterski narażony na urazy (kopyta bydła). Objawy: brak reakcji na dźwięki, komendy, głośne hałasy. Diagnoza: historia, hodowle bakteryjne, testy słuchu. Jeśli przyczyna nieleczalna – nie da się wyleczyć. Zapewnij bezpieczne otoczenie.