Żółw wielkogłowy (big-headed turtle) słusznie nosi nazwę od dużej, trójkątnej głowy, która może mieścić do połowy szerokości pancerza. Występuje w naturze od Chin i Wietnamu po Tajlandię – ten agresywny, mięsożerny gatunek preferuje kamieniste potoki górskie. W zależności od gatunku, dorośli mierzą 13–28 cm. Wady w naturze: nadwymiarowa głowa, słaba pływanie; w hodowli: umiejętność wspinania i agresywność, ryzyka zdrowotne – otyłość i przegrzewanie.
Niemożność wcielenia głowy do pancerza
Ze względu na nadwymiarową, trójkątną głowę (do 1/2 szerokości pancerza), żółw nie może schować głowy w pancerzu. Wada częściowo łagodzona: czaszkę tworzy solidna kość pokryta rogówką, a tylko wąski pas nieschronionej skóry ciągnie się od oka do roga pyska.
Słabe zdolności pływackie
Żółwie wielkogłowe słabo pływają. W naturalnym siedlisku – szybkie potoki górskie – rozwinięta zdolność chwytania skał, chodzenia i wspinania ważniejsza. Ale w głębszych wodach duża głowa i przesunięty środek ciężkości w przód, plus słabe pływanie, mogą powodować tonienie.
Agresywność i umiejętność wspinania
W hodowli wspinanie się może być wadą – mogą wywlecć się z pojemnika. Góra zamknięcia musi być zasłonięta siatką. Ostrożnie manipuluj – gdy sprowokowane, potrafią sicknąć bolesnie potężnymi szczękami i hakowatym dziobem. Ponieważ agresywne – nie trzymaj ich razem z innymi żółwiami wielkogłowymi, będą się atakować i bić.
Ryzyka zdrowotne
Żółwie wielkogłowe w niewoli skłonne do otyłości. Profilaktyka: miejsce do ćwiczeń w siedlisku, rzadsze karmienie. Inne ryzyko: wysokie temperatury i nasłonecznienie powodujące przegrzewanie. Trzymaj w chłodnych siedliskach z dużą ilością wody i cienia.