Występujące na całym świecie w pustyniach i obszarach tropikalnych, tarantule to duże pajęczaki z rodziny Theraphosidae. Ponad 900 gatunków – te włosiste pająki poradziły sobie z ekstremami klimatu i wahaniami siedlisk: od suchych miejsc z rzadką roślinnością po wilgotne, bogate w drzewa, rozwijając specyficzne obrony przed lokalnymi drapieżnikami.
Cykl życia tarantuli
Tarantule znazły sposoby na przetrwanie w warunkach od pustynnych po wilgotne lasy deszczowe. Wszystkie produkują jedwab, ale gatunki drzewne w obszarach tropikalnych (np. lasy deszczowe Ameryki Środ. i Płd.) tworzą rurowate gniazda w drzewach, a gatunki kopujące w surowszych rejonach (np. pustynia Południowo-Zachodnia) wzmacniają jedwabem dziury w glebie. Większość gatunków je owady i inne节肢动物, ale niektóre polują na większe ofiary: jaszczurki, ptaki. Po wylęgnieniu przechodzą kilka mrówek, dojrzewają nawet do 10 lat.
Obowiązkowe i okazjonalne kopy nór
Niektóre gatunki naziemne, zwłaszcza w surowszych, suchych klimatach, kopią nory dla ochrony przed drapieżnikami. Zwane "obowiązkowymi kopicielami" (obligate burrowers), wyścielają norę jedwabem – utrwala against zawalenia, trzyma chłodniej i wilgotniej niż na powierzchni. Inne odmiany to "okazjonalni kopiciele" (opportunistic burrowers) – szukają schronienia w norach innych zwierząt, naturalnych szczelinach i dziurach w drzewach.
Tarantule drzewne (arboreal)
Gatunki drzewne występują w bardziej tropikalnych obszarach: Ameryka Płd., fragmenty Afryki, gdzie drzewa rosną wysoko. Tkają rurowate gniazda z jedwabiu w koronach drzew. Dopasowały się do życia na drzewach: lżejsze, cieńsze ciała od kuzynów naziemnych, dłuższe, bardziej giętkie nogi dla większej zwinności. Mogą też żyć w niskiej roślinności (krzewy, wysoka trawa), ale nie szukają schronienia pod ziemią.
Włosy do czucia i obrony
Choć tarantule mają oczy, w dużej mierze zależą od wibracji i dotyku w znajdowaniu ofiary i bezpieczeństwie. Rozwinęły wysoce wrażliwe setae (włosy/kolce) na nogach i grzbiecie – czują ruch, wibracje, nawet zapachy. Niektóre gatunki mają też drażniące włosy (urticating) na brzuchu. Jako obrona: kopną tych włosów w twarz drapieżnika, drażnią oczy i błony śluzowe.