Pingwin adeli to jeden z gatunków pingwinów rodzimych dla Antarktydy. Wyglądają podobnie do innych pingwinów, choć ich ciała są wyłącznie czarno-białe. Wyglądają też nieco puchnięte. Wytrzymują ekstremalny zimno i łowią pożywienie w wodzie dzięki imponującym umiejętnościam pływania.
Środowisko i temperament
Pingwiny adeli żyją w Antarktydzie i na małych wyspach o podobnym środowisku. Wędrują nad brzeg Antarktydy w okresie legowym (październik–styczeń). Mimo tłoku, rzadko stają się złościwe lub niepokojne. Po legowaniu i wykluciu młodzież, obojga rodziców opiekuje się potomstwem. Jajka mają zielonkawy odcień i wykluwają się po ok. miesiącu. Obaj rodzice inkubują jajka.
Poruszanie się
Pingwiny adeli doskonale pływają i pokonują trasy przekraczające 290 km w poszukiwaniu pożywienia. Używają technik ślizgania i poślizgów po lodzie, by oszczędzać energię. Jak inni pingwiny, na lądzie chodzą chwytliwie.
Dom i pokarm
Pingwiny adeli budują gniazda dla młodych. Tworzą dom blisko gniazda, ale wędrują daleko po jedzenie. Poza sezonem legowym też grupują się w duże stada. Jedzą kryla, ryby i skorupiaki. Muszą czekać na foki, które polują na nie.
Rozmiar i wygląd
Pingwiny adeli mają białą piersię, czarny grzbiet, oko otoczone białym pierścieniem. Dziób ma łagodny czerwienny odcień. Są najmniejszymi pingwinami Antarktydy – rzadko przekraczają 7 kg i 75 cm wysokości. Po wykluciu są puszyste i szare, ale szybko rosną.