Adaptacje Kolibra Pszczolego

Kolibry pszczelowe, rodzimie na Kuchbie, to najmniejszy ptak na świecie, mierzący ok. 5 cm i ważący 1,8 g. Dokonali liczby adaptacji morfologicznych jako gatunek przez miliony lat, czyniąc je i wszystkie kolibry unikalnymi wśród ptaków.

Adaptacje Ogonu

Kolibry pszczelowe, jak wszystkie kolibry, mają 10 piór ogonowych zamiast zwyczajnych 12. To dla oszczędności wagi, co oszczędza energię. Oszczędzanie energii jest ważne, bo kolibry mają najwyższy wskaźnik metaboliczny ze wszystkich zwierząt i mogą mieć tętno powyżej 1200 uderzeń na minutę. Jak wszystkie ptaki, pióra ogonowe działają jako ster podczas lotu, ale kolibry mają inną adaptację: ich pióra ogonowe potrafią szybko poruszać się w górę lub w dół, działając jako hamulec, ułatwiając gwałtowne zatrzymania i starty podczas wisu. Ich pióra ogonowe są też bardzo sztywne, pozwalając im opierać ptaka podczas siedzenia.

Adaptacje Głowy

Adaptacje w głowie kolibrów pszczelowych odróżniają te ptaki od innych typów ptaków. Ich głowy są proporcjonalnie bardzo duże dla ich ciał i mają duże mózgi dla ich miniaturowego rozmiaru, pozwalając im adaptować się do nieznanego terenu i sytuacji w trakcie migracji. Ich oczy są duże i mają zdolność widzenia w spektrum ultrafioletowym, co pomaga im wykrywać kwiaty. Wiele kwiatów ma kolory w tym spektrum niewidoczne dla ludzkiego oka, a kolibry przystosowały się, by widzieć je wyraźniej, pomagając im znaleźć pokarm.

Kolibry pszczelowe wyewoluowały długie, cienkie dzioby i bardzo długie, elastyczne języki, by pozwolić im pić nektar z głębokości kwiatów, na których się żywią. Ich dziób też pozwala otwarciu pyska, by złapać małe owady, które są też ważną częścią ich diety. Ich twarze są spływowe, pozwalając im sięgać głęboko do kwiatów, jak też redukować opór podczas lotu. Mają dobry słuch, a ich uszy są przykryte piórami, by chronić przed pyłkiem i zanieczyszczeniami.

Adaptacje Skrzydeł

Skrzydła kolibra pszczelowego mają adaptacje, pozwalające małym ptakom wisieć w miejscu i nawet latać do tyłu lub na boki. Ich skrzydła są wąskie i zwężone, i wyrobiły zdolność do obracania w swoich gniazdach znacznie bardziej niż inne ptaki. Mają niesamowicie silne mięśnie piersiowe dla swojego rozmiaru, a te mięśnie mogą ruszać skrzydłami z niesamowitym tempem 70 do 80 uderzeń na sekundę dla kolibrów pszczelowych. Wszystkie pióra lotowe kolibrów są lekkie, ale bardzo silne, by wytrzymać ogromną liczbę uderzeń podczas lotu.

Adaptacje Metaboliczne

Kolibry pszczelowe mają niesamowicie szybki wskaźnik metaboliczny i muszą jeść blisko swojej masy ciała każdego dnia. Wyrobiły zdolność do wchodzenia w stan torporu, czyli stanu bliskiego hibernacji, gdzie ich tętno zwalnia do ułamka normalnego tempa, pozwalając im odpoczywać w nocy lub gdy zapasy pokarmu są niskie lub trudne do znalezienia.