Wady sztucznego unasieniania krów

Czym jest sztuczne unasienianie?

Podczas sztucznego unasieniania (AI) nasienie zebrane od byka wprowadza się sztucznie do dróg rozrodczych krowy. Obecnie 80% krów mlecznych w USA unasienia się tą metodą, u krów mięsnych procent ten jest znacznie niższy. Użycie lepszych byków poprawia genetykę cieląt, ale metoda ma wady.

Główne wady

Technika i praca

AI wymaga więcej pracy, pieniędzy, sprzętu i obiektów niż naturalne pokrycie. Kateter z nasieniem wkłada się do pochwy krowy, a następnie prowadzi do szyjki macicy, deponując nasienie w szyjce i macicy. Wsparcie dłonią w odbytnicy krowy jest konieczne. Potrzebna jest obora do bezpiecznego ustrzeżenia zwierzęcia. Procedura wymaga szkolenia i umiejętności, a zajmuje znacznie więcej czasu niż puśczenie byka do stada.

Nasienie byka

Nasienie zbiera się sztuczną pochwą, dodaje rozpuszczalnik. Świeże nasienie przechowuje się 1–4 dni, zamrożone – nieokreślnie w azocie ciekłym (-320°F / -196°C). Zbieranie i przetwarzanie wymaga specjalistycznego sprzętu i szkolenia. Zakupione nasienie trzeba przechowywać w szczelnych pojemnikach z azotem.

Termin unasieniania

Krowy wykazują znaki ruju co 18–24 dni, rój trwa ok. 1 doby. Krowę w ruju porankowym unasienia się popołudniem, w ruju popołudniowym – następnego ranka. Konieczna stała dostępność wykwalifikowanego personelu.

Wykrywanie ruju

Wymaga obserwacji ludzkiej: minimum 30 min rano i 30 min przed zachodem słońca. Tylko 80–85% krów w ruju jest wykrywanych. Kluczowe są dokładne rejestry. U krów mlecznych wykrywanie jest łatwiejsze (częste dojenia), u mięsnych trudniejsze.

Skuteczność

Realnym celem jest wskaźnik zapłodnienia przy pierwszym unasienieniu ≥55%. Oznacza to, że 45% krów nie zapłodni się za pierwszym razem. Średnio potrzeba 1.8 unasienień na jedno zapłodnienie.