Wygląd
Byki limuzyńskie: złocisto-czerwone upierzenie, pszenne pierścienie wokół oczu i warg, słomkowate nogi. Mała, krótka głowa z szeroką czołem. Rozwijają rogi, krótkie szyje. Rozmiar pośredni – większe od ras brytyjskich, mniejsze od większości ras kontynentalnych. Dobrze proporcjonalne, głębokie tułowia, szeroka klatka, mocny grzbiet, mocno umięśnione tyły.
Wytrzymałość
W XIX/XX w. hodowcy w Limuzynie dbali o cechy morfologiczne i wytrzymałość. Region pagórkowaty, skałkowaty, surowe zimy – bydło uczyło się przetrwać. Pozostawiane na zewnątrz zimą – wykształciło wydajne, wytrzymałe, przystosowane zwierzęta mięsne.
Wydajność
Byki limuzyńskie przekazują do potomstwa dobre cechy produkcji. Niskie masy urodzeniowe ułatwiają ciążenie, wysokie tempo wzrostu daje duże masy przy odstawieniu. Byki bardzo łagodne, przekazują to cechę. Wysokie wskaźniki zamiany paszy, doskonałe pasienie, zdolność do dalekich wędrówek po pożywienie.
Cechy tuszy
Mielce i cielęci z krzyżowania z bykiem limuzyńskim: wydajność tuszy 58–63%. Wysokie stosunek mięsa do kości, niskie tłuszcz – do 80% mięsa handlowego. Mięso drobnoziarniste, soczyste, niskie nasycone tłuszcze i cholesterolu.