Krzyżowanie w hodowli bydła
W USA ok. 100 ras bydła. Hodowcy krzyżują je, by uzyskać cechy pożądane. Według USDA najwyższej jakości krzyżówką jest cielęcia F1 – krówka Czarny Angus x kozioł Brahma szary zarejestrowany.
Czarny Angus
Czarne lub czerwone, genetycznie bezrogie (rodzą się bez rogów). Mniejsze od Herefordów. Łatkie cielenie (małe cielęta) – popularne do krzyżowania z dużymi, mięsnymi rasami. Wczesna dojrzałość, marmurowość mięsa, macierzyństwo. Krowy agresywnie chronią cielęta, dają więcej mleka niż Herefordy.
Brahma
Pochodzą z Indii. Rozpoznawalne: garb na szyi/ramionach, luza skóra na podgrzybku i pod brzchem, duże wiszące uszy, rogi wygięte w górę i do tyłu. Dobrze znoszą upały, odporne na kleszcze i owady gorącego klimatu (południowa Ameryka Północna). Duże bydło, ale cielęta małe przy urodzeniu, szybko rosną (bogate mleko). Wiele odmian kolorystycznych; kozioł szary do produkcji F1.
Wigor heterozygotyczny (hybrid vigor)
Największa genetyczna przewaga: potomstwo dwóch różnych ras. Zwiększa płodność, wydajność mleczną, długość życia krow i zdrowość/krępość cieląt. Staranne krzyżowanie daje krzyżówki lepsze od rodziców.
Kompozyty
Bydło kompozytowe – różne rasy splączone w jednolity typ krzyżówki. Ostatnie 20 lat: wiele nowych kompozyty. Prawie każda rasa dziś zaczęła jako kompozyt. Cielęcia F1 – przykład udanego kompozytu.
Cechy cieląt F1
Idealne na południowe USA. Genetycznie odporne na choroby i pasożyty. Trapią niskiej jakości pasze, maksymalnie przybijając. Według USDA: niższa waga urodzeniowa, ale wyższa przy odstawieniu. Mniej krow potrzebuje pomocy przy cieleniu = wyższe przeżycie cieląt.