Texas Longhorn to jedna z najbardziej rozpoznawalnych ras bydła w Ameryce – charakterystyczne rogi i wygląd. Pochodzi z mieszańby ras hiszpańskich i angielskich. Przez historię okazało się niezwykle odporne, przeżywając elementy i bliską zagładę.
Przywoz bydła do Ameryki
Pierwsze bydło hiszpańskie trafiło w 1493 r. podczas podróży Kolumba. Podczas kolonizacji anglicy też przywozili bydło – obie rasy to przodkowie całego amerykańskiego bydła.
Powstanie Texas Longhorn
Bydło hiszpańskie hodowało się i brodziło po Meksyku przez stulecia, zanim spotkało inne rasy. Z tych krzyżówek powstał Texas Longhorn – występował w Meksyku, Teksasie i ziemiach Zakupu Luizjany.
Bydło dzicze
W latach 80. XIX w. i w czasie wojny secesyjnej longhorny hodowały się bez udziału człowieka. Dzicze stada w Teksasie, Oklahomie, Luizjanie. Po wojnie rynek w Teksasie upadł – hodowcy zacząli wypędzać bydło na północ długimi szlakami.
Upadek populacji
Longhorny były wytrzymałe na szlakach. Ale dawały mniej tałowiu niż angielskie rasy. Tałów napędzał rynek bydła na początku XX w., więc longhorny straciły popularność. Do lat 20. populacja bliska zagładzie.
Ożywienie populacji
1927 r.: rząd poprosił dwóch hodowców (Will C. Barns, John H. Hatton) o federalne stada ratunkowe. Dwa stada: Wichita Mountain Wildlife Reserve i Fort Niobrara National Wildlife Reserve. Teksas stworzył też stad prywatne.
Longhorny dzisiaj
Dziś populacja rośnie – hodowcy tworzą własne linie. Stowarzyszenia (Texas Longhorn Breeders Association of America) chronią historię i zachęcają do hodowli. Obecnie longhorny hoduje się na mięso – dają doskonałe mięso.