Z trendem na samowystarczalność i zrównoważone życie w USA oraz rosnącymi obawami o bezpieczeństwo łańcucha żywności, podwórkowe stada kur zyskują popularność. Worldwatch Institute zgłasza, że małe stada nie są już tylko na wsi czy przedmieściach, ale pojawiają się w miastach: Austin, Chicago, LA, Boston. Amatorzy budujący małe stada powinni brać pod uwagę zarówno produkcyjność jajeczną, jak i cechy osobowościowe ras.
Leghorn Biała (White Leghorn)
Leghorny występują w 13 odmianach, ale białe najczęstsce i najczęściej w dużych komercyjnych fermach. White Leghorn, nazwa od miasta Livorno we Włoszech, może być pobudliwa i głośna, mimo kompaktowych 1,8 kg (4 funty). Uważane za jedne z najbardziej płodnych niosących – średnio 300 białych jaj rocznie.
Rhode Island Red
Wyhodowana w Adamsville (Little Compton, Rhode Island). Rasa odporna na choroby, dobre umiejętności poszukiwania pokarmu. Kury ok. 2,9 kg (6,5 funta) w dojrzałości. Choć łagodne do ludzi (chyba że sprowokowane), mogą być agresywne do innych kur, atakując w zamknięciu. Płodne niosące jasnobrązowych jaj – 250–300 dużych jaj rocznie.
Orpington
Orpingtony doskonale do stada podwórkowego dzięki łagodnemu naturze. William Cook wyhodował je 1886 r. Początkowo czarne, do 1905 r. też bułe, niebieskie, białe. Ciężkie kury: 3,2–4,5 kg (7–10 funtów). Rasa snosi całą zimę, gdy inne przestają. Średnio 110–160 jasnobrązowych/brzowych jaj rocznie.
Plymouth Rock
John C. Bennet wyhodował i upowszechnił w Nowej Anglii w XIX w. Płonne, chowne kury, dojrzewające do ok. 3,4 kg (7,5 funta). odmiany: Barred, Buff, Partridge, Blue, Columbian, White, Silver-Penciled. Barred Plymouth Rock – oryginalna i najczęstsza. Ok. 200 jasno- do średniobrązowych jaj rocznie, z spadkiem zimą.