Owce (ewie) są szczególnie narażone na problemy w późnej ciąży, bo ponad 70% wzrostu płodu dzieje się w ostatnich 4–6 tygodniach. Spokojny janów zależy od zaspokojenia potrzeb odżywczych ew i technik karmienia, utrzymania i opieki zdrowotnej zapobiegających chorobom i sprzyjających pomyślnym porodom.
Odżywianie i toksemia
Wszystkie ewie narażone na toksemię – gdy dieta nie pokrywa potrzeb odżywczych. Np. gdy pącherz jest ściskany przez tłuszcz lub wielkość/liczbę płodów, nie może się napełnić wystarczająco. Ewie z niedoborem białka rodzą cielęcia o niskiej wadze. Niedobór selenu -> choroba białego mięśnia -> paraliż.
Czynniki sanitarne i wentylacja
Higiena i wentylacja konieczne dla zdrowego porodu i małych problemów. Amoniak i wilgoć w oborach janowych -> zapalenie płuc (wysoka śmiertelność u owiec). Toksoplazmoza – kocięta rodzone na sianie w oborze, potem karmione zwierzętom i ewom cielnym. Siano zanieczyszczone moczem/fekaliami -> spontaniczne aborcje i chlamydioza (wysoko zaraźliwa). Małe drzwi, złe karmniki -> aborcje, wywrody, pęknięcia brzucha.
Dziedziczenie i złe geny
W warunkach idealnych ewie z historią udanych porodów najczęściej kontynuują sukces przy optymalnym karmieniu i utrzymaniu. Ewie z historią aborcji i małych sukcesów przy dobrych warunkach – powtarzają niepowodzenia i wnoszą złe cechy do puli genów. Wielu farmerów sugeruje odrzucenie (culling) takich ewic, by utrzymać zdrowe linie.
Metody prewencji
Siano nie pokrywa wszystkich potrzeb późnociennych owiec. Dodatkowe ziarna i wysokiej jakości siano zalecane, by zapobiec toksemii i innym problemom. Prewencja: dobre standardy odrzucania, zaspokajanie potrzeb odżywczych barnów i ewic cały rok, optymalne warunki utrzymania i karmienia – klucz do spokojnego sezonu janowego.