Rasa: Texas Longhorn
Dla początkujących – longhorny teksańskie: najłatwiejsze, najwytrzymalejsze, minimalna opieka. Same bronią cielęta przed drapieżnikami. Inne stada trzymają longhorna jako "strażnika".
Potrzebne
- Schronienie (stodoła/otwarte)
- Pastwisko
- Pasza (siano, ziarna)
- Zbiornik wodny (stock pond)
Kroki
- Schronienie. Wschodni Teksas: zimy pod 0°C, lata gorące. Stodoła + drzewa na pastwisku (cienie).
- Pastwisko ogrodzone. Pastwisko nie wystarczy cały rok. Zapas siana/ziarn. Weterynarz: stosunek ziarno/siano wg wielkości zwierząt.
- Zakup stada. Longhorny: dobre dla klimatu, odporne, samodzielne porody, mniej nadzoru.
- Weterynarz i program. Bliska współpraca. Odrobaczanie, szczepienia, porody – harmonogram. Rozważ soft do zarządzania stadem.
- Nawożenie. Co 2–3 lata (inne rasy: rocznie). Niektórzy nie nawożą – longhorny jedzą chwasty.
- Zbiornik wodny. Stała woda. Łatwiejsze niż poidła. Kluczowe przy trwanym wypasie.