Większość mleka owczego używanego do spożycia przez ludzi jest przetwarzana na sery różnych typów. Wśród nich są Romano, Roquefort i Feta, choć istnieje wiele innych odmian robionych z mleka owczego. Zrozumienie czynników wpływających na laktację u owiec to ważna część hodowli zwierząt, ponieważ może zwiększyć produkcję i jakość mleka. Zwiększona produkcja lepszej jakości mleka korzystna jest dla stada, bo jagnięta są zdrowsze i silniejsze, i może zwiększyć produkcję i rentowność produktów opartych na mleku owczym.
Odżywianie
Ilość pożywienia i jakość odżywiania w ciąży i podczas produkcji mleka są ważnymi czynnikami w laktacji owiec, według Departamentu Nauk o Zwierzętach Uniwersytetu Wisconsin-Madison. Jeśli źle odżywiona w ciąży, owca nie będzie miała rezerw fizycznych, by produkować odpowiednią ilość wysokiej jakości mleka. Bez wsparcia odżywczego podczas laktacji, jakość mleka też ucierpi. Dane z Uniwersytetu Sassari na Sardynii we Włoszech wskazują, że pora roku, w której rodzą się jagnięta, może wpływać na laktację u owiec, które uzyskują znaczną część odżywiania z pasienia. To dlatego, że lepsze możliwości pasienia są dostępne wiosną niż jesienią, demonstrując relację między odżywianiem a laktacją.
Częstotliwość dojenia
Jak wykazały eksperymenty przeprowadzone przez wielu badaczy, według Uniwersytetu Sassari, cytowanego w publikacji rozszerzenia Uniwersytetu Wisconsin-Madison, częstotliwość dojenia może wpływać na laktację u owiec. Jeśli mleko nie jest pobierane, ani przez ssące jagnięta, ani przez dojenie, owca będzie produkować mniej mleka. Zwiększenie częstotliwości dojenia może zwiększyć produkcję mleka, jednak istnieje górna granica tego. Owce niemleczne wydają się wykazywywać większy wzrost niż owce mleczne, bo ich wyciny są zazwyczaj mniejsze niż u owiec mlecznych, które są hodowane pod kątem zwiększonej produkcji mleka, i dlatego szybciej się opróżniają. Opróżnianie wyciny sygnalizuje organizm, by produkował więcej mleka.
Genetyka
Genetyka ma silny wpływ na laktację u owiec. Niektóre rasy owiec są znane z dużej objętości mleka, które produkują, a także z wyższej jakości tego mleka. Wśród tych ras są Wschodniofryzyjska (East Friesian) i Lacaune, według informacji ze strony Sheep 201: A Beginner's Guide to Raising Sheep. David L. Thomas z Departamentu Mięsa i Nauk o Zwierzętach Uniwersytetu Wisconsin-Madison konkretnie poruszył relację między genetyką a laktacją, dyskutując sposoby poprawy temp produkcji mleka u owiec amerykańskich. Thomas napisał, że poprzez wprowadzenie genów wysoko produkcyjnych europejskich ras owiec do ras amerykańskich, można osiągnąć znaczący zysk w rocznej produkcji.
Hormony
Według artykułu z 1975 r. w "Australian Journal of Biological Sciences" szczegółowo opisującego kliniczną pracę wielu badaczy, hormony mają silny wpływ na laktację u owiec. Estradiol, progesteron i oksytocyna mają każda swoje role w procesie laktacji. Estradiol i progesteron pomagają rozwijać gruczoły mleczne, a oksytocyna służy do stymulowania laktacji. Z tą kombinacją hormonów, w klinicznie przeprowadzonych eksperymentach, nawet owce, które nie były w ciąży, mogły produkować znaczące ilości mleka.