Wprowadzenie wielbłądów do Afryki, zwłaszcza w kontekście handlu transsaharyjskiego, jest tematem dyskusji historyków. Wielbłądy istniały w Afryce Północnej w starożytności, ale powszechne użycie do handlu i transportu przez Saharę rozwinęło się później.
Najbardziej przyjmowana teza: kupcy arabscy wprowadzili wielbłądy do Afryki Północnej ok. VII w. n.e. Ekspansja islamu i kalifatów arabskich ułatwiła przepływ ludzi, towarów, idei – wielbłądy odegrały kluczową rolę.
Przed wielbłądami handel opierał się na osiołach, koniach, wołach. Wielbłądy dały przewagę: wytrzymałość w pustyni, długie trwania bez wody, duże ładowności.
Zrewolucjonizowały handel transsaharyjski – większe ładunki, większa efektywność. Wpłynęły na gospodarki Afryki Północnej i Subsaharyjskiej, wymianę soli, złota, niewolników, kości słoniowej, towarów luksusowych. Trasy handlowe sprzyjały wymianie kulturowej, technologii, praktyk religijnych.
Choć dokładne daty i pochodzenie mogą się różnić, VII w. n.e. uważa się za moment masowego przyjęcia wielbłądów do handlu transsaharyjskiego, co przeobraziło krajobraz ekonomiczny i kulturowy regionu.