Wstęp
Ślimaki słodkowodne (gastropody) zamieszkują różne siedliska w zależności od gatunku. Największe i najbardziej zróżnicowane populacje: duże i średnie rzeki, zwłaszcza: czyste, stabilne dna, wysokie stężenie tlenu, czysta i twarda woda. Wiele czynników kształtuje siedlisko.
Kluczowe czynniki
Temperatura wody
Wahania wpływają na przeżycie. Niskie temp. zwalniają fizjologię. Wysokie temp. w stawach = walka o życie. Wyparowanie, spadek poziomu wody, utrata siedliska.
Poziom wody
Wedle Bengta Hubendicka (Muzeum Historii Naturalnej, Sztokholm) – poziom wody determinuje równowagę zwierząt, bakterii, roślinności. Dla ślimaków kluczowe: EKSTREMALNE zmiany. Osuszenie = aestivacja (poczenie letnie) – oddech utrudniony. Przeżycie zależy od gatunku i dojrzałości. Ślimaki w wodach różnych objętości/głębi, ale ZAWSZE w płytkiej wodzie. Tylko kilka gatunków lubi głębokie wody.
Światło
Natężenie światła zmienia temperaturę wody, steruje wzrostem roślin i fotosyntezą. Bez światła = brak glonów = brak głównego pokarmu ślimaków.
Rozmieszczenie (USA)
- Dorzecze Mobile River Basin (Georgia, wschodnie Mississippi, TN, Alabama): 120 gatunków = 18% populacji Ameryki Północnej (Paul D. Johnson, Virginia Tech).
- Dorzecze Ohio River Basin: 75+ gatunków.
Straty siedlisk
Populacje gwałtownie maleją przez wpływ człowieka: zanieczyszczenie wody, niestabilność koryta/osadów, bagrowanie, regulacja koryt, zapory.