Małpy pająkowe (Ateles geoffroyi) – długonogie, brązowe, czarne lub czerwone primaty w koronach lasów deszczowych Ameryki Południowej i Środkowej. Mimo bycia w koronie, są zagrożone. Polowane na mięso, chwytane jako zwierzęta domowe, niszczenie lasów cięciwą. Stan 2010: IUCN Red List – 8 z 9 podgatunków zagrożonych/skrajnie, trend spadkowy populacji.
Zasięg
Według BrazilianFauna.com: od południowego Meksyku do Boliwii i stanu Matto Grosso (zachodnia Brazylia) – obszary pokryte lasami deszczowymi.
Flora
Lasów deszczowych Ameryki Środkowej i basenu Amazonki – korony drzew. Amazonka – największy las tropikalny świata (WorldAtlas.com). Korony: gęsty, ciągły sufit drzew i gałązek. Małpy pająkowe w lasach wieczniezielonych, półopadłych, mangrowych.
Warunki
Ok. 2,7 m deszczu rocznie (Blue Planet Biomes). Korona – najzaludniona warstwa: ssaki, gady, płazy, ptaki, owady. Liście filtrują 80% światła – większość pożywienia rośnie tylko tu. Glebę kwaśna, tylko górna warstwa bogata. Ekosystem najbardziej efektywny – upadle drzewa szybko dekomponowane.
Pożywienie
Liście, kwiaty, kora, miód – ale skupienie na owocach i nasionach (Zoo Animals). Dodatkowo: owady, larwy, jaja. Jedzą duże ilości w krótkim czasie – ≤15 min na posiłek.
Nawyki
Jak wszystkie małpy półkuli zachodniej – prawie nigdy nie zsiadają na ziemię (BrazilianFauna.com). Grupy hierarchiczne (dominacja). Ok. 30 osobników (Zoo Animals). Samce dominują, grożą głośno, ale samice podejmują kluczowe decyzje. Głośne wezwania – komunikacja na dużych dystansach przy żerowaniu/ruchu.