Karaluchy – starożytne owady o zaskakującej różnorodności
Karaluchy istnieją na Ziemi od ponad 300 milionów lat (New World Encyclopedia). Należą do rzędu Blattodea (Blattaria). Rozpoznaje się je po owalnych, spłaszczonych ciałach, skrzydłach i mászczkach. Znanych jest ponad 3500 gatunków, m.in. Periplaneta americana, Blatta orientalis, Blattella germanica i Gromphadorhina portentosa. Zależnie od gatunku żyją w ciepłych lub chłodnych środowiskach.
Periplaneta americana – karaluch amerykański
Pochodzi z Afryki, do Ameryki Północnej trafił na statkach. Kolor rudobrązowy, posiada skrzydła, ale słabo lata. Przebywa w kanalizacjach, piwnicach, tunelach parowych, dużych budynkach. Lubi wilgotne, ciepłe miejsca (poniżej 15 °F / -9 °C ginie). Żywi się papierem, mydłem, cukrem, serem, rybami, korą i liśćmi (Animal Diversity).
Blatta orientalis – karaluch wschodni
Też z Afryki. Ciemnobrązowy lub czerniały, błyszczący. Preferuje chłodniejsze, wilgotne miejsca: kanalizację, śmietniki, pod kamieniami. W Azji spotykany w jaskiniach z nietoperzami. Jeżdżenie cukrem, skrobią, śmieciami i gnącącym się pokarmem. Bez jedzenia, ale z wodą przeżywa miesiąc; bez obu – dwa tygodnie (Animal Diversity).
Blattella germanica – karaluch pruski
Pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej. Jasnobrązowy, żyje w ciepłych, wilgotnych miejscach (lasy deszczowe, łazienki, kuchnie). Ma skrzydła, ale nie lata. Żyje w dużych koloniach. Żywi się ludzkim jedzeniem, ziarami, nasionami, mięsem, a także klejem, mydłem, pastą do zębów (Animal Diversity).
Gromphadorhina portentosa – karaluch syczący z Madagaskaru
Ciemnomahoniowy i czarny. Wypuszcza głośne syczenie podczas parzenia. Żyje w nizinnych lasach deszczowych Madagaskaru. Żywi się gnącącymi roślinami, owocami, liśćmi, orzechami, ziarnami, nawozem, a także trupami i drobnymi owadami (Animal Diversity).
Mimo złej sławy, karaluchy są ważnym ogniwem w naturze – rozkładają materię organiczną i są pożywką dla wielu zwierząt.