Muchomórki morskie (Chrysaora) – meduzy z klasy Scyphozoa
Muchomórki morskie (Chrysaora) to meduzy z gromady Cnidaria (klasą Scyphozoa). W przeciwieństwie do innych meduz potrafią dziobać w celach obronnych i pozyskiwania pożywki. Występują we wszystkich oceanach na różnych głębokościach. Populacja rośnie – naukowcy wiążą to z korzystnymi zmianami siedlisk przybrzeżnych. Trzy gatunki: Chrysaora fuscescens, Chrysaora achlyos, Chrysaora colorata.
Cechy klasyfikacyjne (gromada Cnidaria, klasa Scyphozoa)
- Komórki dziobne (nematocysty) – cecha gromady Cnidaria.
- Promieniowe ciało z tentaklami – cecha klasy Scyphozoa.
- Budowa ciała: zewnętrzna epidermida, wewnętrzna gastrodermida, między nimi mesoglea (żelatynosa substancja).
- Jedna usta – przyjmowanie pożywki.
Chrysaora fuscescens – muchomórka wschodniobrzegowa
Złotobrązowa, do 30 cm średnicy. 24 cienkie tentakle kasztanowate, białe ramiona ustne ciągające się za meduzą. Tentakla i ramiona – nawet kilka metrów. Częste jesienią i zimą blisko brzegów Kalifornii, Oregonu, Meksyku, Kolumbii Brytyjskiej. Żywi się zoo-planktonem. Gęste roje utrudniają rybołówstwo i badania.
Chrysaora achlyos – czarna muchomórka morska
Rzadko spotykana. Do 1 m średnicy, ramiona i tentakla 5–6 m. Kolor: od ciemnofioletowego do czarnego, wzór siatkowy na brzegach. Obserwowana przy wybrzeżu Baji i Południowej Kalifornii.
Chrysaora colorata – meduza pasmowa (purple-striped jellyfish)
Najbardziej rozpoznawalna. Promieniowy wzór z fioletowymi pasmami, do 70 cm średnicy. Ramiona zwinięte spiraloidowo. Młode: różowawe, długie cienkie ramiona. Dorosłe: kolor pogłębia się, tentakle skracają, zgrabiają, bledną.