Trwałość
Pestycydy trwałe pozostają aktywne w środowisku przez lata, a nawet dekady. Rozładowują się wolno i mogą gromadzić się w glebie, wodzie i organizmach żywych. Przykłady: DDT, aldryn, dieldryn.
Pestycydy nietrwałe degradują się szybko, zazwyczaj w ciągu dni lub tygodni, i nie gromadzą się znacząco. Przykłady: malation, piretryny, karbaryl.
Wpływ na środowisko
Ze względu na długowieczność, pestycydy trwałe mogą gromadzić się w łańcuchu pokarmowym i powodować długofalowe szkody ekosystemom, faunie i równowadze ekologicznej. Pestycydy nietrwałe szybko się rozkładają, dając niższe ryzyko bioakumulacji i długoterminowych uszkodzeń.
Toksyczność i regulacje
Niektóre pestycydy trwałe są silnie toksyczne dla ludzi, zwierząt i środowiska, potencjalnie powodując uszkodzenia neurologiczne, problemy rozrodcze i raka. Z tego powodu wiele z nich zostało zakazanych lub ściśle regulowanych. Pestycydy nietrwałe są zazwyczaj mniej toksyczne i częściej stosowane w nowoczesnym rolnictwie, choć i one podlegają regulacjom zapewniającym bezpieczne stosowanie.
Krótko: główna różnica leży w czasie aktywności w środowisku i skojarzonych ryzykach długoterminowych.