Wstęp
Geckon grzysiasty (Correlophus ciliatus) to tani, łatwy w utrzymaniu i popularny gad domowy. Hodowla w bondzie jest powszechna, bo eksport z naturalnego siedliska jest zabroniony. Odkryty w 1866 r., uważany za wymarły aż do 1994 r., gdy odczytano go po cyklonie tropikalnym.
Identyfikacja
W naturze brązowy, w hodowli występuje w wielu odmianach kolorystycznych. Długość ok. 20 cm, waga ok. 85 g. Nazywany też geckonem rzęsowym ze względu na charakterystyczny grzebień z ostrych łusek-rzęs wystających za oczami wzdłuż szyi. Grzebień to nie tylko ozdoba – mechanizm obrony przed drapieżnikami.
Naturalne siedlisko
Wyspa Nowa Kaledonia (Pacyfik Południowo-Wschodni, wschód Australii): równiny przybrzeżne, lasy pagórkowate, góry. Klimat wilgotny, tropikalny, 24–27°C przez cały rok. Żyje do 15 lat. Nocny – nocą na drzewach, w dzień kopie się w liściach/luźnej ziemi.
Dieta
W naturze roślinożerca – nocą skacze po drzewach, zjada owoce. W bondzie wszystkożerca: owochy + owady (świerszcze, larwy woskowe, larwy mączniaka).
Rozmnażanie
Dojrzałość płciowa: 4–6 miesięcy. Samce mają wyraźne wypukłości hemipenalne. Są społeczne, nie agresywne terytorialnie. Samice można trzymać w haremie (kilka samic + 1 samiec). Po sparzeniu samica składa jaja co miesiąc, po 2 sztuki, ok. 20 rocznie.
Wskazówki dla hodowcy
Odtwórz naturalne środowisko: wysokie, siatkowe terrarium, ogrzewane i nawilżane (substraty do utrzymywania wysokiej wilgotności).