Typy i działanie jadu węży

Jad = konkretne białka i enzymy. 20 enzymów toksycznych dla ludzi. Większość jadowitych węży ma 5–6 z nich. Enzym cholinesteraza – uszkodzenie UKN. Polipeptydy – toksyny uszkadzające UKN, niewydolność oddechowa/serca.

Węże neurotoksyczne

Rodzina Elapidae. Tropiki i subtropiki. Przykłady: koralowiec majowski, kobra kapska. Najgroźniejsza: czarna mamba (Afryka wschodnia/południowa). Długość ~2,4 m (rekord 4,3 m). 100–450 mg jadu, dawka śmiertelna dla człowieka 10–15 mg -> ugryzienie prawie zawsze śmiertelne.

Działanie neurotoksyn

Atak na UKN. Szybkie rozprzestrzenianie: „igły i igiełki” w całym ciele. Okolica ugryzienia: obrzęk, rzadko ból. Senność, opadanie powiek. Ból brzucha, nieświąte mowę, dysfagia (niszczone nerwy). Duszności (paraliż oddechowy). Koma i śmierć w 1–15 h.

Węże cytotoksyczne

Kobre wypluwające, węże głośne, węże lancerowate, żmije. Żmija puchata (puff adder) – rodzina Viperidae. 60% ugryzień w Afryce. Nie wszystkie śmiertelne. Nie najbardziej jadowita, ale najczęstsza. Długość ~0,9 m (rzadko >1,8 m).

Działanie cytotoksyn

Atak na krwinki i tkanki. Wolne: od miejsca ugryzienia. Ból + natychmiastowy obrzęk. Nudności, wymioty. Uszkodzenie naczyńek -> plamy krwawicze. Drgania mięśni, tachycardia -> możliwy zawał. Słabość, duszność, bezprzytomność. Ostatnia faza: krew w moczu, śmierć bez leczenia.