Michigan to dom dla ok. 17 gatunków węży, z których tylko jeden jest jadowity – wąż dzwonowy massasauga wschodni (Sistrurus catenatus). Gatunek ten objęty jest ochroną prawną (status „gatunek szczególnego zainteresowania”). Inne rodzimie węże, jak wąż grzywkowy wschodni czy wąż mleczny wschodni, bywają z nim mylone.
Opis
Massasauga to wąż średnich rozmiarów – dorasta do 45–76 cm (18–30 cali), ma silne ciało. Obarwienie szarobrązowe z ciemniejszymi plamami wzdłuż grzbietu i boków. Głowa szeroka, trójkątna. Oczy z pionowymi źrenicami (jak u kociek), typowe dla wężów jadowitych. Dzwonek u młodych jest żółty, ze starzeniem się staje się szarżółty.
Zasięg i siedlisko
Najczęściej spotykany na Dolnej Poświatnicy Michigan w obszarach mokradłowych (choć liczba populacji maleje). Poza stanem występuje od Nowego Jorku na wschód, przez Iowę na zachód, aż do środkowej Indiany na południe. Preferuje tereny bagienne z gęstą roślinnością. Zimą zimuje sam lub w małych grupach.
Żywienie
Drapieżnik zadrzewny – czeka złożony w kółko, by ugryźć ofiarę i wstrzyknąć silny jad neurotoksyczny. Główne pożywienie: małe ssaki (gryzonie), ale też płazy, gady (mniejsze węże), ptaki lęgowe. Jest jednym z najmniejszych węży dzwonowych, jad mniej silny niż u innych, ale ugryzienie człowieka wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Cykl życia
Sezon parzenia: głównie maj–czerwiec (zależnie od pogody kwiecień–wrzesień). Jaja rozwijają się w ciele samicy, wykluwają się tuż przed lub po złożeniu. W miocie 3–19 młodych o długości 15–23 cm. Młodzi od razu samodzielni. Żyją do 14 lat w naturze.
Ważne: Massasauga jest chroniony – nie wolno go łapać, zabijać ani niszczyć legowisk. Przy spotkaniu zachowaj spokój, odstąp i niech wąż odejdzie.