Python dybowski – średniej wielkości, niejadowity
Python dybowski (Morelia spilota) – rodzimy w Australii i Nowej Gwinei. Dorasta do 3,3 m, ale pozostaje szczupły, nie zagraża ludziom. Znajduje się w różnorodnych siedliskach, półdrzewny (semi-arborealny) – spędza czas na drzewach, sprawnie po nich wspina. Kilka podgatunków: przybrzeżny, dżunglowy, Irian Jaya – diety zależą od siedliska.
Dieta w naturze
Je wszelkie zwierzęta krwiokręte odpowiedniego rozmiaru: gryzonie, ptaki, małe ssaki, torbacze.
Dieta w niewoli
Głównie gryzonie dopasowane do rozmiaru: szczury odstawione dla młodych, dorosłe szczury dla dorosłych. Można oferować pisklęta. Pythony dybowskie nie dorastają do wielkości, by jeść króliki.
Duszenie
Jak wszystkie pythonie, duszą ofiarę: owijają ciałem tak ciasno, by ofiara nie mogła oddychać, dusząc ją. Następnie połykają całą.
Polowanie
Szerokie spektrum siedlisk daje szanse na polowanie: chowanie w wysokich trawach, na gałąziach w lesie deszczowym, w norach w pustynnych rejonach. Nocne – polują na inne zwierzęta nocne.
Geografia a dieta
Podgatunki w różnych regionach: dżunglowy – północna Australia, Irian Jaya – dawny prowincja Irian Jaya w Nowej Gwinei. To mocno wpływa na dietę – w naturze jedzą ofiary ze swojego regionu, które różnią się między regionami.