Wąż szczurzy czarny – zasięg i wygląd
Wąż szczurzy czarny (Pantherophis obsoletus) – rodzimy w wschodnich USA: od Minesoty do Teksasu i na wschód do Massachusetts, na południe do Karoliny, Georgii, Alabamy. Najszerszy zasięg wśród węży szczurzich. Izolowane populacje w Kanadzie i północnym Nowym Jorku. Jeden z największych węży w zasięgu – dorośli do 1,8 m, rekord 2,56 m (101 cali).
Dorosłe osobniki
Czarne, biała podbródek, szachownicowy wzór na brzuchu. Unikalne: przekrój nie okrągły, ale spłaszczony brzuch – kształt kromki chleba. Umożliwia doskonałe wspinanie po drzewach.
Młodzież
Młode nie wyglądają jak dorośli: szare z czarnymi plamami. Ze starzeniem się zacierają, stają się czarne, tracą wzór ok. 90 cm długości.
Duszenie
Potężne dusiciele. Czają, uderzają, chwycą zęby, owijają się, dociskają do zadławienia. Jedzą od głowy.
Karmienie młodych
Głównie gryzonie – wielkość do wielkości węża: małe węże – małe myszy/szczury. Jaszczurki i małe żaby duży udział w diecie młodych.
Karmienie dorosłych
Głównie gryzonie: myszy, szczury, chomiki. Wyże, małe króliki, inne małe gryzonie. Dzięki wspinaniu jedzą ptaki, plundrują gniazda – jaja i pisklęta.