Gatunki węży czarno-żółtych

Tysiące gatunków węży, różne rozmiary i kolorystki. Identyfikacja gatunku bywa kluczowa po ugryzieniu. Kilka gatunków jest czarno-żółtych – większość bezpiecznych, ale niektórzy niebezpieczni.

Wąż krolikowy pospolity (Lampropeltis getula)

90–180 cm, głównie czarny z periodycznymi pasami żółtymi/białymi. Zasięg: wschód USA (Nowa Jersey – Wirginia Zachodnia). Lasy, bagna nad rzekami, lubią kryjówki. Dieta: małe węże, ssaki, jaszczurki, jaja ptaków, żaby. Nejadowity, dusi ofiary.

Wąż morski żółtobrzuchy (Hydrophis platurus)

Do 120 cm, smukły. Czarny grzbiet/głowa, jaskrawożółty brzuch, spłaszczony ogon do pływania. Tropikalne/subtropikalne morza ciepłe. Żyworodne – rodzą w płytkich wodach. Jadowite: gryzą i żują, by wstrzyknąć jad. Jedzą małe ryby, połkają całe.

Wąż żółty (Pantherophis alleghaniensis – odmiana żółtawa)

Podgatunek węża żółwiego, północne USA. Wszystkie węże żółwie mają odcień żółci, ale są głównie czarne. Odmiana żółtawa: pasy czarne i żółte wzdłuż ciała. 90–180 cm, dusi. Główna pożywka: myszy, szczury, wiewiórki; rajdują na gniazdach ptaków.

Wąż mangrowy (Boiga dendrophila)

Do 210 cm, ciemnoczarny z cienkimi jaskrawożółtymi pasami. Indonezja, bagna i lasy. Łagodnie jadowity – niegroźny dla ludzi, ale skuteczny na małe ssaki. Ptaki, gady, żaby. Jak węże jadowite – źrenice pionowe (nejadowite: okrągłe).