Słowo „wąż” kojarzy się z wielkimi, jadowitymi (filmy, mity). W USA większość to małe, bezpieczne gatunki. równie fascynujące, ale zagłuszane sławą kuzynów.
Najpopularniejsze
1. Wąż paskowaty pospolity (Thamnophis sirtalis)
Najbardziej rozposzarowany niejadowy w Ameryce Północnej. Do 132 cm (52 cale). Bagna, wilgotne lasy. Dieta: żaby, ropuchy, salamandry, dżdżownice. Cały rok aktywny (toleruje zimno). Zazwyczaj łagodny, może gryźć. Wydziela zapach odstraszający.
2. Wąż wstążkowy wschodni (Thamnophis saurita)
Do 100 cm (40 cali), mały, pomijany. Półwodny – bagna, torfowiska. Pływa szybko, ucieka do wody. Dieta: żaby, salamandry, małe ryby. Czasem soni pod krzakami nad wodą.
3. Wąż pierścieniowy (Diadophis punctatus)
Tajemniczy, unika ludzi. Cała Ameryka Północna. 25–76 cm (10–30 cali). Jaskrawy: żółty/kremowy/pomarańczowy pierścień na szyi + jasny żółty/pomarańczowy/czerwony brzuch. Ściska ofiary (jaszczurki, noworodki węży).
4. Wąż czerwonobrzuchy (Storeria occipitomaculata)
Jeden z najmniejszych w USA – do 40 cm (16 cali). Dieta: ślimaki, dżdżownice, owady. Kolor: brąz/szary/czarny, często jeden pas na grzbiecie. Brzuch zazwyczaj czerwony (czasem żółty/pomarańczowy).
Wniosek: Mało znane, a bliskie. Warto się ich nauczyć – bogactwo przyrody pod nosem.