Czerwone robaki (redworms) to jedna z tysięcy gatunków dżdżownic. Myliące jest to, że kilka gatunków nosi potocznie nazwę "czerwone robaki". Istnieją gatunki żyjące na lądzie (lądowe) i w wodzie (wodne). Dżdżownice lądowe dzielą się na trzy grupy: mieszczące się w ściółce (epigeiczne), w płytkiej glebie (endogeiczne) i głębokie kopacze (aneciczne). Czerwone robaki, jako mieszczące się w ściółce, są często stosowane w kompostownikach.
Dżdżownice pospolite
Pospolite dżdżownice, zwane "nocnymi wędrowcami", to te, które najczęściej spotyka się po deszczu. Pochodzą z Europy, dziś występują w Ameryce Północnej i Azji Zachodniej. Choć potocznie "dżdżownica" to nazwa zbiorcza, pospolite dżdżownice rosną do kilku centymetrów, ale istnieją gatunki sięgające aż 35 cm długości.
Czerwone robaki
Eisenia foetida i Lumbricus rubellus to gatunki czerwonych robaków. Potocznie: "czerwone robaki" lub "czerwone wędrowce". To robaki lądowe często używane w kompostownikach.
Kompostowanie z robakami
Kompost bogaci glebę przy sadzeniu kwiatów i warzyw. Robaki jedzą odpadki kuchenne, a ich odchody (koprolity) to bogate w składniki odżywcze nawozy. Kompostowanie to: robaki w pojemniku z posiekana gazetą i materiałami biodegradowalnymi, do których dodaje się resztki jedzenia.
Inne ciekawostki
Robaki nie mają płuc – oddychają skórą. Każdy robak zjada dziennie około połowę swojej wagi. Robaki są zwielonakami. To mit, że robak przecięty na pół odrasta – wyleczy się tylko, jeśli odcięto mały fragment. Przecięty na pół po prostu ginie.