Kury hoduje się głównie pod mięso lub jaja. Niektóre czysto ozdobnie lub jako zwierzęta domowe. W趋势 do miejskiej hodowli kur, rasy stają się bardziej rozpoznawalne i cenione za indywidualne cechy.
Plymouth Rock
Przyjazne, znoszą duże brązowe jaja. Lubią biegać na wolnym wybiegu, ale znoszą klatki. Rasa wyhodowana w XIX w. w Nowej Anglii, pierwsza wystawa 1869. 1874 – standard APA. Plymouth Rocks popularne dzięki odporności zimowej, łagodności, doskonałej znosności i wysokiej jakości mięsa.
Cornish
Hodowane pod mięso – ciężkie, mięśniste, żółte nogi. Samice ok. 3,6 kg, samce 4,5 kg – bardzo ciężkie. Dość chude, więc źle znoszą zimę. Dobrze w zamknięciu – ogrzewanie zapewni komfort zimą. Obżartuchy, fundament rynku brojlerów w przemysle drobiarskim.
Brahma
Duże, puszystonogie kurki karłowate (Bantam). Samice standardowe 4,3 kg, samce do 5,4 kg. Pochodzą z Indii, łagodne, przyjazne. Hodowane pod mięso, ale doskonałe jadowe – znoszą zimą. Dobrze w zamknięciu, ciche. Odmiany kolorystyczne: czarna, chamois, ciemna, jasna, biała.
Cochin Bantam (Cochin karłowe)
Rasa azjatycka, puszyste wszędzie. Popularność zyskały, gdy Chińczycy dali je królowej Wiktorii, która je uwielbiała. Małe znoszenie, ale uwielbiane za osobowość i zdolności matczyńskie. Głównie ptaki ozdobne/domowe. Ze względu na gęste pierze – konieczne stracanie piór lub inseminacja sztuczna do rozmnażania.